Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τρεις Ιεραρχες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τρεις Ιεραρχες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 31 Ιανουαρίου 2013

[..Οι Τρεις Ιεράρχες αντιδρούν σε μια επιφανειακή πνευματικότητα και σε μια εκκλησία που δεν είναι η οδός της αληθινής σωτηρίας και ζωής, αλλά ένα μέσο στα χέρια των ισχυρών για τη χειραγώγηση και εκμετάλλευση ανθρώπων και λαών..]


Οι τρεις Ιεράρχες: Ο δρόμος της ζωής
Πηγή: 


-         Των ταπεινών και των μεγάλων…   -

 «Κ᾿ εἶπε ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος: «Πές μου, γέροντα, ποῦ ξέρεις τὰ γράμματα, σὲ ποιὰ παλάτια ἄραγες πῆγε σὰν ἀπόψε ὁ ἅγιος Βασίλης; οἱ ἀρχόντοι κ᾿ οἱ βασιληάδες τί ἁμαρτίες νά ῾χουνε; Ἐμεῖς οἱ φτωχοὶ εἴμαστε ἁμαρτωλοί, ἐπειδὴς ἡ φτώχεια μᾶς κάνει νὰ κολαζόμαστε». Κι ὁ ἅγιος Βασίλης δάκρυσε κ᾿ εἶπε πάλι τὴν εὐχή, ἀλλοιώτικα: «Κύριε, ὁ Θεός μου, οἶδα ὅτι ὁ δοῦλος σου Ἰωάννης ὁ ἁπλοῦς ἐστὶν ἄξιος καὶ ἱκανὸς ἵνα ὑπὸ τὴν στέγην του εἰσέλθῃς. Ὅτι νήπιος ὑπάρχει καὶ τὰ μυστήριά Σου τοῖς νηπίοις ἀποκαλύπτεται». Καὶ πάλι δὲν κατάλαβε τίποτα ὁ Γιάννης ὁ μακάριος, ὁ Γιάννης ὁ Βλογημένος…».
Φώτη Κόντογλου – Γιάννης ὁ Εὐλογημένος
     Κι’ αν τούτη η απλότητα του Γιάννη του Ευλογημένου, απουσιάζει παντελώς από την εποχή μας, χρέος μας είναι η συγκλονιστική παρουσία των Τριών Ιεραρχών να μας διδάξει έναν άλλον τρόπο, έναν τρόπο στον οποίο δεν έχει χώρο η πλεονεξία και ο εγωισμός, ούτε η κακία και η μικροψυχία, παρά μονάχα η αρχοντιά της ύπαρξης που μπορεί και θέλει ν’ αγκαλιάσει τον κόσμο ολάκερο. Το ήθος, η αρχοντιά και η οικείωση ενός άλλου τρόπου ζωής δεν είναι ουτοπία, ούτε θεωρητικό κατασκεύασμα, καθώς μονάχα η ταπείνωση εκείνη που οδηγεί στη μεγαλοσύνη, στη μόνη αληθινή οντολογική μεταμόρφωση, αποτελεί πρόκληση και άρα πρόσκληση κοινωνίας για κάθε άνθρωπο. Οι Τρεις Ιεράρχες έρχονται να μας θυμίσουν την άκρα ταπείνωση, το μόνο αληθινό ήθος που πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε ελεύθερο άνθρωπο.

Ομιλία για τον Μέγα Βασίλειο στην Ερμιόνη


Ομιλία του πανοσιολογιοτάτου Αρχιμανδρίτου π. Δημητρίου Βλάσση στην εκδήλωση της κοπής της πρωτοχρονιάτικής πίτας από το Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων του Δημοτικού σχολείου Ερμιόνης  σήμερα στο Πνευματικό Κέντρο  (Σχολείο Συγγρού)


Ὁ Ἅγιος Βασίλειος ὡς παιδαγωγός

Οι ρίζες της παιδαγωγικής υπάρχουν και στους τρείς Ιεράρχες.
Εκείνο πού λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος για τον Μέγα Βασίλειο έχει εφαρμογή και για τους τρεις : «Σπουδή γάρ ευφυΐα σννέδραμεν, εξ ών επιστήμαι και τέχναι το κράτος εχουσιν», προικισμένοι και οι τρεις με εξαίρετα φυσικά προσόντα, πρόσθεσαν σ' αυτά την σπουδή και την επιμέλεια τους. Είναι κι οι τρεις σοφοί και άγιοι, φωτεινά πρότυπα και πολύτιμοι οδηγοί σε όλους τους καιρούς και σε όλες τις γενεές των ανθρώπων, όσων,  εξακολουθούν να πιστεύουν σαν χριστιανοί και να φρονούν σαν Έλληνες.
    Στο παιδαγωγικό του έργο παρατηρείται μία συνάντηση και σύζευξη τουΧριστιανισμού ως ορθοδοξίας και της ελληνικότητας ως φιλο-σοφίας και φιλ-αληθείαςΉιδιότητα του ως φορέα αυτής της συναντήσεως και συζεύξεωςείναι καρπός και έργο τηςθείας χάριτος.
Μόνο ο άνθρωπος είναι προικισμέ­νος με την ικανότητα να συμμετέχει στη λειτουργίατης μορφώσεωςη οποία επιδιώκει την εσωτερική καλλιέργειά τουώστε να αποβεί αυτός προσωπικότητα με ηθική αυτονομία και στόχο να φθάσει τον ιδεώδη κανόνα και τηναρτιότητα της ζωής.

Κυριακή 31 Ιανουαρίου 2010

Γιατί αν «ο αγώνας για το ψωμί μου είναι ζήτημα υλικό, ο αγώνας για το ψωμί του διπλανού μου είναι ζήτημα πνευματικό».

Τρεις Ιεράρχες και σχολείο σήμερα…
του Γιώργου Μάλφα


Βασίλειος ο Μέγας, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Γρηγόριος ο Θεολόγος: συμπιέζουμε την αγιότητα σε βιβλία και ομιλίες, σε αργίες και επετείους. Πάντα μας διαφεύγει...

Τους «Προστάτες της Παιδείας και των Γραμμάτων» τιμά ράθυμα και υποκριτικά η δημόσια εκπαίδευση, σε μια συγκυρία φέτος για την πατρίδα καταθλιπτική. Η απειλή της επιτήρησης, η παύση πληρωμών, ο εφιάλτης της χρεοκοπίας…


Μια κοινωνία που καλόμαθε να καταναλώνει σαν παράσιτο γίνεται τώρα «πεδίο βολής φτηνό» για τους πειραματισμούς των κερδοσκόπων του χρήματος.


«Η πλουτοκρατία ήταν, είναι και θα είναι ο μόνιμος άρχων του κόσμου, ο διαρκής αντίχριστος» που θα ’λεγε και ο Παπαδιαμάντης. Συνθλίβει μικρούς και αδύνατους. Αποθρασύνει μεγάλους και ισχυρούς. Μα πίσω από την κρίση των αριθμών, των δεικτών, και των ελλειμμάτων αποκαλύπτεται μια κρίση βαθιά πνευματική. Γιατί αν «ο αγώνας για το ψωμί μου είναι ζήτημα υλικό, ο αγώνας για το ψωμί του διπλανού μου είναι ζήτημα πνευματικό». Αυτό δεν θα σου το μάθουν βέβαια οι οικονομολόγοι που διαχειρίζονται τις κρίσεις του συστήματος, που καταρτίζουν «προγράμματα σταθερότητας». Θα σου το μάθουν δάσκαλοι ψυχωμένοι που μορφώνουν τα παιδιά μας.


Ποιος, αλήθεια, γιορτάζει και γιατί σήμερα; Ποια πρόταση ζωής εμπνέει το μαθητή, το δάσκαλο και το γονιό; Ποιον άνθρωπο διαπλάθουμε στο σχολείο σήμερα; Τι σχέση μπορεί να έχει η άσκηση στην αλήθεια της ζωής που μας υπέδειξαν οι τιμώμενοι Ιεράρχες, με την καθημερινότητα του σχολείου που βιώνουμε;