Ο Ιησούς Χριστός ....ΣΩΖΕΙ

Συγκινητική ήταν η εκπομπή στον Αlpha «Πάμε πακέτο», όπου αποστολέας ενός από τα πακέτα ήταν η Κατερίνα Στανίση, και παραλήπτης ο άνθρωπος που έδωσε στην ίδια και την οικογένειά της την ευκαιρία να ξεφύγουν από τη φτώχεια και την ανέχεια όταν εκείνη ήταν μόλις 16 ετών στη Γερμανία.

Ο άνθρωπος αυτός είναι ο πρώην καλλιτεχνικός manager και ιμπρεσάριος Νικόλας Καραδημητρίου, γνωστός και ως Nicholson, ο οποίος μεσουράνησε τη δεκαετία του ‘70 στη διαμόρφωση της νυχτερινής αθηναϊκής και όχι μόνο διασκέδασης, καθώς όλοι οι επιχειρηματίες και καλλιτέχνες τον εμπιστεύονταν. Από το καλλιτεχνικό του γραφείο πέρασαν τραγουδιστές, όπως ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Ελένη Βιτάλη, η Δούκισσα, η Τζένη Βάνου, ο Γιώργος Ζαμπέτας, η Βίκυ Μοσχολιού, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Στράτος Διονυσίου, η Ελένη Δήμου και πολλοί άλλοι.


Ωστόσο, το 1993, ο Nicholson αποφάσισε να εγκαταλείψει τα εγκόσμια και να ζήσει απομονωμένος σε ένα βουνό της Πάτμου, αφοσιωμένος στον ασκητισμό. Πούλησε όλη την περιουσία του προκειμένου να αναγείρει το ησυχαστήριό του, τη Μεταμόρφωση του Σωτήρα, στο οποίο και μονάζει.







 Τι έγινε και αλλάξατε προορισμό;

Ηταν Μεγάλη Εβδομάδα και πήγα σε μια εκκλησία για να κοινωνήσω. Είχα είκοσι χρόνια να το κάνω και όταν γύρισα σπίτι, είδα ένα όραμα και άκουσα φωνές που μου έλεγαν: «Πήγαινε στην Πάτμο». Αυτό ήταν! Η ζωή μου άλλαξε ριζικά μέσα σε μία εβδομάδα.

Στο βιβλίο του με τον τίτλο «Από χορευτής μοναχός», στο κεφάλαιο «Μεταστροφή του Νίκολσον», κάνει εκτενή αναφορά στο όραμα που έγινε η αιτία να κάνει στροφή 180 μοιρών στη ζωή του. Εκεί, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Τη Μεγάλη Τρίτη του 1993, ο Νίκολσον μαζί με έναν φίλο του επισκέφτηκαν το μοναστηράκι της Αγίας Σκέπης. Εκείνη τη μέρα γινόταν η προετοιμασία για την ακολουθία της Αποκαθήλωσης και ο Νίκολσον ζήτησε από τον ιερέα να του πάει το σεντόνι για να τελέσει το λειτουργικό εις μνήμην της αδελφής του. Μετά από αυτή την επίσκεψη ο χορευτής ένιωθε μέσα του σαν να έχουν αλλάξει όλα, μπήκε στο δωμάτιο της αδελφής του κι έτρεμαν τα πόδια του. Τότε άρχισε να λέει το Πάτερ Ημών και τα μάτια του δάκρυσαν. Μπαίνοντας στο δωμάτιο της αδελφής του συνειδητοποίησε ότι οι τοίχοι από άσπροι ήταν σιελ και πάνω από το προσκεφάλι του κρεβατιού υπήρχαν σταυροί. Την άλλη μέρα κοινώνησε κι επέστρεψε σπίτι του αλλαγμένος και κάποια στιγμή άκουσε μια φωνή να του λέει: "Φύγε και πήγαινε στην Πάτμο", όπως κι έγινε».

«Δεν μ' ενδιαφέρει το παρελθόν, όλα (χρήμα και δόξα) ήταν μηδέν»

Περισσότερα εδώ........http://agioritikovima.gr/%CE%A0%CE%95%CE%A1%CE%99-%CE%96%CE%A9%CE%97%CE%A3/4789-pr%CE%BFin-kallitechniko-manatzer-monacho-tin-patmo

Απαγορευμένες ταινίες για τα "κατοχικά ΜΜΕ'....

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ 

ΚΑΙ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ 1940

Από μια θεματική σειρά άρθρων αφιερωμένων στον Πόλεμο του 1940, δεν ήταν δυνατόν να αγνοηθεί η συμμετοχή του Ελληνικού κινηματογράφου. Ταινίες που τα ιδιωτικά και κρατικά τηλεοπτικά κανάλια, προβάλουν επί σειρά ετών την παραμονή της Εθνικής μας εορτής, αλλά και κατά την διάρκεια της. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια και κακό δεν κάνει σε κανέναν, αφού θυμόμαστε οι παλιότεροι και μαθαίνουν οι πιο νέοι. Παράλληλα, οι τηλεοπτικοί σταθμοί κάνουν το χρέος τους, με το να μας αφυπνίζουν τονίζοντας τους ηρωισμούς των πεσόντων, στην υπόθεση της ελευθερίας. Αν σε αυτά προσθέσετε και τα ντοκιμαντέρ με τις αφηγήσεις των επιζησάντων και των συγγενών των θυμάτων, έχετε μια πλήρη τηλεοπτική εικόνα αυτών των ημερών, που τα τελευταία χρόνια ενισχύεται από τις ειδικές εκδόσεις των εφημερίδων. Ας σταθούμε όμως στον κινηματογράφο και τον τρόπο με τον οποίο ανέπλασε αυτούς τους αγώνες και τις μάχες, τον θρίαμβο της θέλησης και το πνεύμα των προγόνων μας, που έδωσαν τις ίδιες τους τις ζωές, θυσία στον βωμό μιας ελεύθερης πατρίδας, που ξεχνάει όμως τα πάντα… Από το ένδοξο παρελθόν και τους Εθνικούς ήρωες, μέχρι και την ίδια της την ιστορία και τους αγώνες…

Το Ελληνικό Χόλυγουντ, επιστράτευσε τα πιο λαμπερά του αστέρια, τα έντυσε στο χακί και γύρισε χιλιάδες μέτρα κινηματογραφικής ταινίας, σε βουνά και πεδιάδες, αναπαριστώντας το έπος του`40. Πέτρος Φυσούν, Μάνος Κατράκης, Λάκης Κομνηνός, Γιάννης Βόγλης, Παντελής Ζερβός, Θανάσης Βέγγος, Γιάννης Φέρτης, Κώστας Πρέκας, Κώστας Καζάκος, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Κώστας Καρράς, Λυκούργος Καλλέργης, Γιώργος Σίσκος, Δάνης Κατρανίδης, Φαίδων Γεωργίτσης, Χρήστος Πολίτης, Τζένη Καρέζη, Άννα Φόνσου, Μάρθα Καραγιάννη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Όλγα Πολίτου, Ζωή Λάσκαρη, Ίλια Λυβικού, Ξένια Καλογεροπούλου, Βέρα Κρούσκα, είναι μόνον μερικοί από τους ηθοποιούς που πρωταγωνίστησαν στα φιλμ των Κώστα Καραγιάννη, Ντίνου Δημόπουλου, Ντίμη Δαδήρα, Τάκη Βουγιουκλάκη, Γρηγόρη Γρηγορίου, Πάνου Γλυκοφρύδη, Νίκου Φώσκολου, Γιώργου Ζερβουλάκου και πολλών ακόμη.

Κάποιες από αυτές βραβεύτηκαν στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, κάποιες άλλες απλά έκοψαν χιλιάδες εισιτήρια, ενώ υπήρξε και η περίπτωση της λογοκρισίας, με αποτέλεσμα το φιλμ «Γράμμος Βίτσι», να μην προβληθεί ποτέ στις αίθουσες! Όλα αυτά μέσα σε λιγότερο από μια δεκαετία μέσα, μεταξύ 1964 – 1972. Την αρχή βέβαια έκανε ο Ντίμης Δαδήρας το `59, με το «Νησί των Γενναίων», αλλά μεσολάβησαν 5 ολόκληρα χρόνια μέχρι να δούμε ξανά πολεμική ταινία Ελληνικής παραγωγής. Η τελευταία ταινία του είδους, γυρίστηκε το 1981(«Κατάσκοπος Νέλλη»), οπότε και έπεσε(;) επίλογος στα πολεμικά φιλμ, των Ελληνικών στούντιο. Φίνος Φίλμ και Καραγιάννης Καρατζόπουλος, ανταγωνίστηκαν στα πλατό για την επικράτηση στα ταμεία, κάνοντας όμορφες ταινίες, με μικρά κόστη παραγωγής και πενιχρή τεχνολογική υποστήριξη. Όλη αυτή η σειρά ταινιών, σήμερα θεωρείται τμήμα της ιστορίας του Ελληνικού κινηματογράφου και δικαιωματικά, όπως επίσης και καλτ για όσους αναζητούν ετικέτες και κατηγοριοποιήσεις στα πάντα. Ίσως η μοναδική αξία όλων αυτών, να είναι η δυνατότητα που μας δίνουν να νοιώθουμε έστω και μέσα από μια ταινία, τον πόνο και τον αγώνα όσων πλήρωσαν με το ίδιο τους το αίμα, την ευκαιρία για ένα ελεύθερο αύριο όλων. Πιο κάτω, αναφέρονται οι περισσότερες από αυτές τις ταινίες, χωρίς καμία σειρά αξιολόγησης και φυσικά, μπορείτε να προσθέσετε εσείς όσες θεωρείτε ότι ξεχάστηκαν. Να μας συγχωρήσετε για την φτωχή ποιότητα των εικόνων που ακολουθούν, αλλά η έρευνα στο διαδίκτυο δεν απέδωσε τους αναμενόμενους καρπούς…