Η ΠΙΟ ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Η ΠΙΟ ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων

Ώστε είναι νεκρή γλώσσα τα Αρχαία Ελληνικά! Το ακούσαμε και αυτό από τους εκπροσώπους της ισοπεδωτικής παγκοσμιοποιήσεως. Να κόψουμε κάθε δεσμό με την Αρχαιότητα, την Ορθοδοξία, τους ήρωες και τους μάρτυρες. Μακρυά από τα σχολεία η Πίστη μας, η διαχρονική πορεία του Ελληνισμού, η εθνική συνείδηση! Διακηρύσσουν ξεκάθαρα τί επιδιώκουν. Να παύσουμε να είμαστε Έλληνες. Να μετατραπούμε σε έναν άμορφο πολτό χωρίς διάθεση αντίστασης σε οποιαδήποτε έξωθεν προερχομένη εντολή, εισβολή και επιβουλή.

Δικαιώνουν τον μακαριστό Χριστόδουλο που έλεγε ότι η παγκοσμιοποίηση είναι ένα νεκροταφείο πολιτισμών.

Νεοπαγανιστικές απάτες

Αγαπητέ αναγνώστη του διαδικτύου  αν πραγματικά θέλεις να μάθεις για τις παγανιστικές απάτες διάβασε τα παρακάτω.

ΠΗΓΗ:http://www.oodegr.com/

Ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι "θεοί" τού Παγανισμού; Τι είναι επιτέλους; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους; Τι πίστευαν γι' αυτούς οι αρχαίοι ειδωλολάτρες και φιλόσοφοι; Τι πιστεύουν γι' αυτούς οι Χριστιανοί; Πόσο ταιριάζουν οι θέσεις τών σημερινών Νεοπαγανιστών με τους αρχαίους Παγανιστές;

Τα παρακάτω αρχεία θα ασχοληθούν με τα ερωτήματα αυτά.

Προέλευση ψευτοθεών

• Η ξένη προέλευση τών ψευτοθεών
• Το Δωδεκάθεο του Ολύμπου ήταν αιγυπτιακοί και όχι ελληνικοί "θεοί"
• Εισαγόμενοι "θεοί" από την Αίγυπτο (π.χ. Αθηνά)
• Ανατολικές θεότητες κάτω από την Ακρόπολη και τη Μητρόπολη
• Οι "θεοί" των ειδωλολατρών είναι ξεπεσμένοι άγγελοι
• Διδασκαλία της Παλαιάς Διαθήκης περί Θεού

Οι μιαροί δαιμονικοί θεοί τών Παγανιστών

Ο Χριστιανισμός απάλλαξε τους Έλληνες από τους αιμοσταγείς ψεύτικους θεούς.

Απόσπασμα από:

Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΘΥΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΕΔΩ

Γράφει ο π. Σωτήριος Αθανασούλιας

Ίσως το πιο μελανό σημείο της αρχαιοελληνικής θρησκείας είναι οι ανθρωποθυσίες. Τους ανθρώπους δεν τους πουλούσαν μόνο. Επί πλέον τους θυσίαζαν.

Δηλαδή, προκειμένου οι αρχαίοι Έλληνες να αποτρέψουν ένα μεγάλο κακό, έναν μεγάλο κίνδυνο, η προκειμένου να εξιλεωθούν για μια μεγάλη ανομία η για κάποιο ειδεχθές έγκλημα, κατέφευγαν στην ανθρωποθυσία. Τύχαινε να πολιορκείται μια πόλις και ο κίνδυνος γινόταν μεγάλος. Είχαν σαν ελπίδα την βοήθεια των θεών, αφού θα τους θυσίαζαν ανθρώπους. Έπεφτε σε μια χώρα λοιμώδης νόσος. Και σ’ αυτή την περίπτωση, για ν’ αποτραπεί το κακό, κατέφευγαν στην ανθρωποθυσία. Κάπου φονεύθηκε άδικα ένας άνθρωπος, και εκδηλώθηκε κακό. Και σ’ αυτήν την περίπτωση θυσίαζαν ανθρώπους. Αυτή τη θυσία την θεωρούσαν καθαρτήρια πράξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι ανθρωποθυσίες είχαν μόνιμο χαρακτήρα. Δηλαδή επαναλαμβάνονταν κατά τακτά χρονικά διαστήματα, λ.χ. ανά έτος.

Ας μεταφερθούμε νοερά στην αρχαία Ελλάδα. Ας περιδιαβούμε κάποια ιερά των θεών κι ας παρακολουθήσουμε τα δρώμενα.

Πηγαίνουμε στην Φώκαια. Εκεί συναντούμε τον βωμό της Ταυροπόλου Αρτέμιδος. Και βρισκόμαστε μπροστά σε τραγικό θέαμα: ανάβουν στον βωμό φωτιά και ρίχνουν μέσα ανθρώπους για να καούν! Το ίδιο θα δούμε αν πάμε και στη Βραυρώνα η στην Αμφίπολη. Κι εκεί τις εορτές της Ταυροπόλου Αρτέμιδος τις συνοδεύουν ανθρωποθυσίες!