Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Δεν έχω.... και δεν πληρώνω την έκτακτη εισφορά ......



Δεν μου  φτάνουν  για να ζήσω την οικογένεια μου. Δεν σας τα χρωστάω...δεν τα φάγαμε μαζί...δεν έχω να σας πληρώσω....δεν θα σας κάνω την χάρη να σας απαλλάξω από την παρουσία μου. 


Δεν θα νομιμοποιήσω με την υποταγή μου την φασιστική και κατοχική "κυβέρνηση σας". 


Για μένα υπάρχουν πολύ σημαντικότερα πράγματα στην ζωή  για τα οποία θα αγωνιστώ με την βοήθεια του Θεού  μέχρι τέλους. 


Εδώ θα είμαι για να αντιστέκομαι στην ψευτιά σας, στην αδικία σας, στην κλεψιά σας, στην  υποκρισία σας, στο φασισμό σας, στο ξεπούλημα της γλυκιάς μου πατρίδας.

Δεν υποκύπτω στη λυσσασμένη επιδρομή σας... θέλετε να μου κόψετε το μισθό;.. κάντε το.... θέλετε να με βάλετε φυλακή;.... ελάτε να με βάλετε... σας περιμένω.


Δεν μπορείτε να μου στερήσετε την υπερηφάνειά μου, την αξιοπρέπεια μου την θέληση μου να μεγαλώσω  και να μορφώσω τα παιδιά μου.  






Το παρακάτω περιστατικό είναι προς αποφυγή.......
............................................................................................................................................................



Αυτή η κυβέρνηση αποτελείται από ικανότατους… δολοφόνους


Προχθές αυτοκτόνησε μια μανούλα 39 ετών γιατί της πήρε η τράπεζα το σπίτι και θα έμπαινε και φυλακή για χρέη στο δημόσιο.
Το παιχνίδι χάνεται, δυστυχώς.
Άν δεν το θεωρείς ψυχοπλακωτικό, ανέβασέ το, έτσι για την μνήμη της.

Εννοείται ανώνυμα.
Ευχαριστώ.
Συγχώρεσέ με φιλενάδα.
Δεν μπόρεσα να έρθω.
Δεν άντεχα να δω μια κουκλάρα δυο μέτρα χωμένη σε ένα κουτί.
Θέλω να σε θυμάμαι να με κερδίζεις με μια χεριά στο κατοστάρι.
Θέλω να σε θυμάμαι να κολυμπάμε παρέα για ώρες ατελείωτες και να προσπαθούμε να φτάσουμε τον ήλιο που βουτούσε πίσω από την Βάρκιζα.
Θέλω να σε θυμάμαι να κερδίζεις πρωταθλήματα, να χαμογελάς, να ερωτεύεσαι, να χορεύεις.
Γιατί ρε κορίτσι μου;
Για 50 κωλοχιλιάρικα; 100;
Δεν άντεχες την ιδέα να μπεις φυλακή; Θα έβγαινες. Από το χώμα, δεν θα βγεις.
Πού πήγε η πειθαρχία σου; Πού πήγε το πείσμα σου;
Εσένα, που μου λεγες-πέφτω και θα το κάνω κάτω από 15- εσένα σε νίκησαν 300 αληταράδες, εσένα σε σκότωσαν 300 κτήνη;
Τα μάτια του Πέτρου είναι άδεια. Ο Πέτρος, το ξέρω, θα ζωστεί εκρηκτικά και θα μπουκάρει στη Βουλή.
Όταν συνειδητοποιήσει ότι έφυγες, θα το κάνει.
Αντίο. Να κλάψω δεν μπορώ. Κουράγιο δεν έχω.
Θα σου δώσω έναν όρκο όμως.
Όπως τότε, πριν το 4χ100.
Κάποια στιγμή, θα δώσω στον γιο σου μια φωτοτυπία από τα σημερινά πρακτικά της Βουλής. Με τα 300 ονόματα. Και θα του κυκλώσω με κόκκινο αυτούς που θα ψηφίσουν σήμερα υπέρ της έκτακτης φορολογίας στα ακίνητα.
Θα του πω ότι οι 300 είναι οι δολοφόνοι της μάνας του .
Θα του πω ότι οι κυκλωμένοι είναι δυο φορές δολοφόνοι, γιατί θα σκοτώσουν κι άλλες Νάντιες.
Και μετά ας κάνει το παιδί, ό,τι του πει η ψυχή του.
ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΌΜΩΣ ΟΤΙ Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΔΕΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ.
ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ.

Ο Πέτρος μου ζήτησε να σου πω ένα διαδικτυακό αντίο.
Βλέπεις και το διαδίκτυο, το αγαπούσες πολύ.
Δεν μπόρεσα να του χαλάσω το χατίρι.

Να προσέχεις εκεί που είσαι και να με προσέχεις.
Όπως με πρόσεχες πάντα όταν ανοιγόμασταν μόνες μας στα βαθιά.
Αντίο. Ελπίζω να γουστάρεις την θάλασσα που σε ταξιδεύει ΤΩΡΑ.
Πηγή olympia.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: